का? ही ही? म्हणजे काहीही

 

 

 

  भावा बहिणीचं गाणं म्हटलं की चटकन “फुलो का तारो का” हे गाणं सुचतं. पण, भाऊबीज किंवा रक्षा बंधन अशा प्रसंगी पहिल्या दोन ओळी सोडल्या तर पुढचं गाणं गाता येत नव्हतं. कारण की, मूळ गाण्यात प्रत्येक कडव्यात दुःखाची छटा आहे. “मैं ना भुला तुझको, तू मुझको गई भूल” किंवा “जब से मेरी आँखों से हो गई तू दूर” ही वाक्ये गाण्यात दुःख पेरतात…  म्हणून मी ह्यात थोडे बदल केले आणि आता हे गाणं भाऊबीज किंवा रक्षाबंधन ला बिनदिक्कत गाऊ शकतो…  नवीन गाणं ऐकण्यासाठी क्लीक करा -  https://shorturl.at/AKO24

  Animal चित्रपटातले “जमाल कोडू” ह्या गाण्याची धून फारच लाजवाब आहे. पण त्यातला एक शब्द कळला तर शप्पथ !  ह्या भावनेतून त्याच गाण्याच्या चालीवर सुचलेले हे काहीही!  हे विडंबन तुम्ही इथे ऐकू शकता - https://shorturl.at/bqGOT

 

  मला असं बरेचदा वाटतं की पालकांना मुलांसाठी जांबुवंत व्हावं लागतं. माझा तरी तसाच अनुभव आहे. रामायणात ज्याप्रमाणे मारुती रायाला त्याच्या सामर्थ्याची जांबुवंताने आठवण करून दिली, अगदी तसंच माझ्या मुलाला त्याच्या समर्थ्याची सतत आठवण करून द्यावी लागते... आमच्या घरी साधारण असा संवाद नित्यनेमाने होत असतो... मुलगा TV समोर सोफ्यावर ध्यानस्थ बसलेला आहे. त्याच्या हातात रिमोट नावाची माळ आहे जी तो हातात खेळवतो आहे. मी यादी, पिशवी आणि सायकल ची चावी समोर धरून त्याच्याशी बोलणं सुरु करतो... मी : बाळा जा रे जरा कोपऱ्यावरच्या दुकानातून हे समान घेऊन ये. मुलगा : सायकल वर जाऊ? मी : तुला जसं जायचे तसे जा. चालत गेलास तरी हरकत नाही. मुलगा : पण आत्ता तर अंधार पडलाय, मला अंधाराची भीती वाटते. मी : हो का? पण तुला आठवतंय का? मागच्या आठवड्यात आपण रात्री सिनेमा बघत होतो. तेव्हा तुला तहान लागली. तू किती पटकन उठून किचन मध्ये एकटा गेला होतास. किचन मध्ये केवढा अंधार होता तरी तू दिवे न लावताच जाऊन आलास. तेव्हा तर तू अजिबात घाबरला नव्हतास. तुला अंधाराची अजिबात भीती नाही... ( मुलाने अंधाराची कशी परवा केली नव्हती ह्...

 

 

 

  आज एके ठिकाणी गेलो. तिथे भयंकर मच्छर होते. मी एकदम smartness दाखवला आणि तडक हाता पायाला odomos cream लावले. बघूच म्हटलं कसा चावतो आता मछर!! स्वतःच्या हुशारीवर खुश होऊन त्या cream चं झाकण बंद करत असतानाच एक मच्छर माझ्या कपाळावर चावून गेला. "कप्पाळ माझं"

 

 

 विडंबन - एवढंच ना.. गाणं ऐकण्या साठी क्लिक करा -  https://shorturl.at/yHNR2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  माझा आणि गीते चा पहिला संबंध हिंदी चित्रपटातल्या कोर्ट सीन मुळे आला. मला आठवते कि तेव्हा दूरदर्शन वर आठवड्यातून एकदा चित्रपट दाखवायचे. त्यात न्यायालयात एखादा गुन्हेगार काहीतरी बोलणार तितक्यात एक मक्ख व्यक्ती हातात एक जाड पुस्तक आणायची आणि म्हणायची - "गीता पर हात रख कर कसम खाओ…" वगैरे वगैरे.. पण, त्या वयात ती गीता म्हणजे नक्की काय? हे कळत नव्हते. त्यानंतर जर कुठली गीता लक्षात राहिली असेल तर ती "सीता और गीता" मधली हेमा मालीनी. बेधडक , बिनधास्त असणारी ही गीता सुद्दा आम्हाला दूरदर्शन नेच दाखवली होती. अर्था-अर्थी ह्या गीता चा आणि महाभारतातल्या गीता चा काही संबंध नसला तरी "गीता" हे नाव ह्या चित्रपटामुळे मनावर चांगलंच बिंबलं. नंतर मी जेव्हा आठ-नऊ वर्षांचा असेन, तेव्हा बी. आर. चोप्रा यांची महाभारत सिरीयल सुरु झाली. त्याच्या सुरुवातीला महेंद्र कपूर ह्यांच्या धीर गंभीर आवाजातला "यदा यदा हि धर्मस्य, ग्लानिरभवती भारत... " असा श्लोक शीर्षक गीता मध्ये यायचा. तो, माझा गीतेच्या श्लोकाशी आलेला पहिला संबंध. पण तरी, त्या वेळी हा श्लोक गीतेतील आहे हे माहिती नव्ह...